జగత్తుకు కారణమే లేదా? వంధ్యాపుత్రుడితో ఈ ప్రపంచానికి పోలిక ఏమిటి? | యోగవాశిష్టం S3 EP-10 | Yoga Vasistha

ఎప్పుడైనా ఒక కల నుంచి మేల్కొన్న తర్వాత ఆలోచించారా – అప్పుడు కళ్ళెదుట కనిపించిన ఊరు, మనుషులు, భవనాలు అన్నీ ఎక్కడికి పోయాయి? అవి అసలు ఎక్కడి నుంచి వచ్చాయి? ఈ ప్రశ్న కేవలం కలలకే పరిమితం కాదు అని తెలిస్తే ఆశ్చర్యం కలగకమానదు.

అయోధ్యలో సభామధ్యంలో శ్రీరాముడి మనసులోనూ ఇదే సందేహం మొలిచింది. కళ్ళముందు కనిపిస్తున్న ఈ స్థావర-జంగమ ప్రపంచం, ఇంతటి స్పష్టంగా, ఘనీభూతంగా అనుభవమవుతున్న ఈ జగత్తు, ప్రళయకాలంలో ఎక్కడికి వెళ్తుంది? ఏమైపోతుంది? ఈ ప్రశ్ననే ఆయన తన గురువు వసిష్ఠ మహర్షి ముందు ఉంచాడు.

శ్రీరాముడి సందేహం – జగత్తు ప్రళయంలో ఏమైపోతుంది?

సభామండపంలో నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. శ్రీరాముడు తన గురువైన వసిష్ఠ మహర్షి వైపు వినయంగా చూస్తూ, మనసులో ఎంతోకాలంగా మెదులుతున్న ప్రశ్నను బయటపెట్టాడు. అతని కళ్ళలో నిజమైన జిజ్ఞాస కనిపిస్తోంది.

“ఓ బ్రహ్మజ్ఞానీ! ఈ స్థావర జంగమాత్మకమైన జగత్తు అంతా ఎంతో స్పష్టంగా, ఘనీభూతమైనట్టుగా కనిపిస్తోంది కదా! ఇలా ప్రస్ఫుటంగా అనుభవమవుతున్న ఈ జగత్తు ప్రళయకాలంలో ఎక్కడికి పోతుంది? ఏమైపోతుంది?” అని రాముడు అడిగాడు.

ఈ ప్రశ్నలో ఒక సాధారణ సందేహం లేదు. కళ్ళముందు కనిపించే ప్రతిదీ ఒకనాటికి కనుమరుగవుతుందని తెలిసినా, అది ఎలా, ఎక్కడికి వెళ్తుందనే విషయం మనసును తొలిచేస్తుంది. రాముడి ప్రశ్న అలాంటిదే.

వసిష్ఠుని ఎదురు ప్రశ్న – గొడ్రాలి కొడుకు ఎక్కడి నుంచి వస్తాడు?

వసిష్ఠ మహర్షి ముఖంలో ఎలాంటి తొందరపాటూ లేదు. ఆయన శాంతంగా, కానీ లోతైన అర్థంతో నిండిన ఒక ఎదురు ప్రశ్నతో సమాధానం మొదలుపెట్టాడు.

“ఒకానొక గొడ్రాలి యొక్క రెండవ కుమారుడు ఎక్కడి నుంచి వస్తున్నాడు?” అని వసిష్ఠుడు అడిగాడు.

వసిష్ఠ మహర్షి: ఒకానొక గొడ్రాలి యొక్క రెండవ కుమారుడు ఎక్కడి నుంచి వస్తున్నాడు? ఎక్కడ ఉంటున్నాడు? ఎక్కడికి పోతున్నాడు?

ఆకాశపు చెట్టు, రెండో చంద్రుడు – లేని వాటికి లేని ప్రశ్నలు

సభలో అందరూ ఈ ప్రశ్నను వింటూ ఆలోచనలో పడ్డారు. వసిష్ఠుడు తన ప్రశ్నను మరింత విస్తరించాడు, మౌనంగా అందరి మనసుల్లో ఒక చిన్న అలజడి రేపుతూ.

“ఆకాశంలో ఒక బాలుడికి మేఘకృతి కారణంగా కనిపించే వనములు, జంతువుల ఆకారాలు ఎక్కడి నుంచి వచ్చాయి? ఎక్కడ ఉన్నాయి? ఎక్కడికి కదిలిపోతున్నాయి? ముందుగా ఈ నా ప్రశ్నలకు సమాధానమేమిటో చెప్పు” అని వసిష్ఠుడు రాముడిని అడిగాడు.

శ్రీరాముడు ఈ ప్రశ్నలకు జవాబు చెప్పడానికి ప్రయత్నించాడు. ఆయన మాటల్లో స్పష్టత కనిపించింది.

“గొడ్రాలి కుమారుడు, ఆకాశంలో వనము – ఇవి ఏ కాలంలోనూ జన్మించనే లేదు. అవి అసలు ఎక్కడా ఉండవు. కనుక వాటికి అస్తిత్వమే లేదు, అభావమే లేదు. ఆ భావనకు అర్థమే లేదు” అని రాముడు జవాబిచ్చాడు.

శ్రీరాముడు: గొడ్రాలి కుమారుడు, ఆకాశంలో వనము – ఇవి ఏ కాలంలోనూ జన్మించలేదు. అవి అసలు ఎక్కడా ఉండవు. కనుక వాటికి అస్తిత్వమూ లేదు, అభావమూ లేదు.

జగత్తుకు జగత్తుకు వంధ్యాపుత్రుడికి పోలిక

రాముడి జవాబు వినగానే వసిష్ఠుడి ముఖంలో ఒక సూక్ష్మమైన తృప్తి కనిపించింది. ఆయన ఈ జవాబును పట్టుకుని జగత్తు రహస్యంలోకి తీసుకువెళ్లాడు.

“ఆ రెండూ అభావ పదార్థాలే కదా! అదే విధంగా ఈ జగత్తు కూడా అభావ పదార్థమే. దీనికి అస్తిత్వమే లేదు. కనుక ‘ఇది ఎలా ఉత్పన్నమైనది?’ అనే ప్రశ్న ఎక్కడ ఉంటుంది? మొదలే అభావంతో కూడుకున్న ఈ జగత్తుకు ఉత్పత్తి కానీ, అస్తిత్వం కానీ, వినాశనం కానీ లేవు” అని వసిష్ఠుడు చెప్పాడు.

సభలో ఒక క్షణం స్తబ్దత అలముకుంది. ఇంతటి స్పష్టంగా కనిపించే ఈ ప్రపంచాన్ని లేనిదిగా చెప్పడం అందరికీ కొత్త అనుభూతినిచ్చింది.

వసిష్ఠుడు కొనసాగించాడు – “స్వప్నంలో కనిపించిన భవనాన్ని ఎవరు కట్టించారు? ఎప్పుడు, ఎందుకు కట్టించారు? అనే ప్రశ్నలకు అర్థమేముంటుంది?” అని.

వసిష్ఠ మహర్షి: ఆ రెండూ అభావ పదార్థాలే కదా! అదే విధంగా ఈ జగత్తు కూడా అభావ పదార్థమే. దీనికి ఉత్పత్తి కానీ, అస్తిత్వం కానీ, వినాశనం కానీ లేవు.

కల్పనలకూ ఉత్పత్తి-క్షయాలు ఉన్నాయి కదా – రాముడి ఎదురు వాదన

శ్రీరాముడు ఈ మాటలను శాంతంగా విన్నా, మనసులో ఒక చిన్న సందేహం మొలిచింది. వెంటనే తన ప్రతిపాదనను ముందు పెట్టాడు.

“అయితే నాకు ఒక చిన్న ప్రతిపాదన ఉంది. ‘వంధ్యాపుత్రుడు’, ‘ఆకాశవృక్షం’ అనేవి కల్పనలు మాత్రమేనని అనుకుందాం. ‘కల్పన’ అనేది ఒకప్పుడు ప్రారంభమై, మరొకప్పుడు నశిస్తుంది. కనుక కల్పనలకు ఉత్పత్తి-క్షయాలు ఉన్నాయి కదా! ఈ జగత్తుకు కూడా ఉత్పత్తి-క్షయాలు ఉన్నాయని అనుకుంటే తప్పేముంది?” అని రాముడు అడిగాడు.

శ్రీరాముడు: కల్పనలకు ఉత్పత్తి-క్షయాలు ఉన్నాయి కదా! ఈ జగత్తుకు కూడా ఉత్పత్తి-క్షయాలు ఉన్నాయని అనుకుంటే తప్పేముంది?

కల్పన ఉన్నప్పుడే జగత్తు ఉంది, లేనప్పుడు లేదు

వసిష్ఠుడు ఈ వాదనను తోసిపుచ్చకుండా, దాన్నే మరింత లోతుగా విశదీకరించాడు. ఆయన స్వరంలో ఒక నిశ్చలమైన నిర్ధారణ ధ్వనించింది.

“అవును. ‘కల్పన’ అనేది ఉన్నప్పుడే ‘ఆకాశవృక్షం – వంధ్యాపుత్రుడు’ అనేవి ఉంటున్నాయి. కల్పన క్షయిస్తే అవి కూడా లేనివే అవుతున్నాయి. ఈ జగత్తు విషయం కూడా అలాంటిదే! కల్పన ఉన్నప్పుడు జగత్తు ఉంది, లేనప్పుడు లేదు. ఈ విధంగా వంధ్యాపుత్రుడికి, జగత్తుకు పోలిక ఉంది” అని వసిష్ఠుడు వివరించాడు.

వసిష్ఠ మహర్షి: కల్పన ఉన్నప్పుడు జగత్తు ఉంది. లేనప్పుడు లేదు. ఈ విధంగా వంధ్యాపుత్రుడికి, జగత్తుకు పోలిక ఉంది.

బంగారు గాజులు, ఆకాశంలో ఆకాశం – బ్రహ్మమే జగత్తు రూపం

వసిష్ఠుడు ఇప్పుడు జగత్తు ‘ఎక్కడ ఉంది’ అనే మరో కోణాన్ని తెరిచాడు. ఆయన స్వరంలో ఒక సున్నితమైన ఉపమానం మొదలైంది.

“‘మరి ఈ జగత్తు ఏదైయున్నది? ఎక్కడ ఉంది?’ అనే ప్రశ్నలకు వద్దాం. ‘బంగారు గాజులు’ అనే దానిలో బంగారానికి వేరుగా ‘గాజులు’ అనుబడేది ఎక్కడైనా విడిగా ఉన్నదా? ఆకాశంలో శూన్యత్వం కాకుండా వేరే ఆకాశత్వం ఎక్కడుంది?” అని వసిష్ఠుడు అడిగాడు.

అటువంటిదే ఈ జగత్తు కూడా బ్రహ్మములోనే ఉన్నప్పటికీ, దీనికి బ్రహ్మము కంటే వేరైన రూపం లేదు. వసిష్ఠుడు ఈ మాటను మరింత స్పష్టం చేస్తూ కొనసాగించాడు.

“కాటుక-నలుపు, మంచు-చల్లదనములకు భేదం ఏమాత్రం లేదు. ఎండమావిలో నీటికి, మెల్లకన్నుతో దోషంతో చూసే రెండో చంద్రుడికి – ఈ రెండింటికీ అస్తిత్వమేమిటి? ఇవి లేకయే ఉన్నాయి” అని వసిష్ఠుడు చెప్పాడు.

వసిష్ఠ మహర్షి: బంగారు గాజులలో బంగారానికి వేరుగా గాజులు అనేది విడిగా ఎక్కడైనా ఉన్నదా? ఆకాశంలో శూన్యత్వం కాకుండా వేరే ఆకాశత్వం ఎక్కడుంది?

ఎండమావి నీరు – నీవు ఏమంటావు?

సభలో అందరూ ఈ ఉపమానాలను మనసులో నిదానంగా నెమరు వేసుకుంటున్నారు. వసిష్ఠుడు ఇప్పుడు రాముడిని ఒక ఊహాత్మక సంభాషణలోకి లాగాడు, తత్వాన్ని మరింత సూటిగా అర్థం చేయించడానికి.

“అత్యంత అభావమే సిద్ధిస్తోంది కదా! ఒకానొకడు నీ దగ్గరకు వచ్చి ‘ఎండమావులలో నాకు నీరు కనబడుతోంది కదా! లేదంటే నాకేం ప్రయోజనం?’ అంటే నీవు ఏమంటావు?” అని వసిష్ఠుడు అడిగాడు.

వసిష్ఠ మహర్షి: ఒకానొకడు నీ దగ్గరకు వచ్చి ‘ఎండమావులలో నాకు నీరు కనబడుతోంది కదా! లేదంటే నాకేం ప్రయోజనం?’ అంటే నీవు ఏమంటావు?

దృష్టిని శుద్ధి చేసుకుంటే అక్కడ జలం లేదు, తరంగాలు లేవు

ఈ ప్రశ్నకు జవాబు వసిష్ఠుడే స్వయంగా ఇచ్చాడు, రాముడి ద్వారా చెప్పబోయే మాటను తానే పలికిస్తూ. అతని స్వరంలో ఒక కరుణతో కూడిన స్పష్టత ధ్వనించింది.

“నాయనా! నీకు కనబడవచ్చు. కానీ మేము దానిని నిశింతగా పరిశీలించి చూశాం. నీవు కూడా దృష్టిని శుద్ధం చేసి పరిశీలించు. నీకే ఆ విషయం తెలుస్తుంది. అక్కడ ఏమాత్రం జలం లేదు, తరంగాలు లేవు అని అనవలసిందే కదా!” అని వసిష్ఠుడు చెప్పాడు.

ఈ జగత్తు విషయం కూడా అంతే. లోభ-మోహ-మద-మాత్సర్యాదులు కారణంగా, అవివేకంతో నిండిన అంతఃకరణంతో, ఇంద్రియ దృష్టి మాత్రంతోనే చూసేవారికి ఇది సంకుచిత దృష్టిలో ఘనీభూతమైనట్టుగా అనిపించవచ్చు. కానీ శుద్ధ స్వస్వరూపమైన బ్రహ్మమును గ్రహించినప్పుడు, ఈ జగత్తు యొక్క అభావమే సిద్ధిస్తుందని వసిష్ఠుడు ప్రకటించాడు.

వసిష్ఠ మహర్షి: నీవు దృష్టిని శుద్ధం చేసి పరిశీలించు. నీకే ఆ విషయం తెలుస్తుంది. అక్కడ ఏమాత్రం జలం లేదు, తరంగాలు లేవు అని అనవలసిందే కదా!

ద్రష్ట దృష్టిలో జగత్తు లయించడం – సృష్టి ప్రళయాల నిజ స్వరూపం

సభ మరింత లోతైన మౌనంలో మునిగిపోయింది. వసిష్ఠుడు ఇప్పుడు జగత్తు అనేక కోణాల నుంచి ఎలా అనుభవమవుతుందో వివరించడం మొదలుపెట్టాడు.

“అనేక కోణముల నుంచి ‘జగత్తు’ అనబడేదానిని పరిశీలించినప్పుడు, ‘ఇది ఇట్టు’ అని లభించకుండానే ఉంది. వేరువేరు దృష్టులకు వేరువేరుగా అనుభవమవుతోంది. వాస్తవానికి ఏమైయున్నట్లు? అసలు ఉన్నదా? లేనిదా?” అని వసిష్ఠుడు అడిగాడు.

ఆయన కొనసాగిస్తూ, “నాయనా రాముచంద్రా! ఈ జగత్తు అనబడేది ఇతఃపూర్వం లేదు, ఇప్పుడు కూడా లేదు. ఇదివరకు గాని, ఇప్పుడుగాని లేనట్టి దానిని ‘ఇది ఒకానొకప్పుడు వినాశనమగును’ అను వాక్యము సమంజసమేలా అవుతుంది?” అని ప్రశ్నించాడు.

ఒకానొక ద్రష్ట దృష్టిలో ఈ ‘జగత్తు’ అనే భావం లయించిపోవడమే సంభవించేది. ‘జగత్తు’ అనే రూపంగా అనుభవమయ్యే ‘భావం’ యొక్క ఉత్పత్తి-వినాశనములనే ‘సృష్టి-ప్రళయములు’ అనే శబ్దములచే శాస్త్రములు బోధిస్తున్నాయని వసిష్ఠుడు స్పష్టం చేశాడు.

వసిష్ఠ మహర్షి: నాయనా రాముచంద్రా! ఈ జగత్తు అనబడేది ఇతఃపూర్వం లేదు, ఇప్పుడు కూడా లేదు.

జగత్తుకు కారణమే లేదు – రాముడి ప్రశ్న, వసిష్ఠుని నిర్ధారణ

శ్రీరాముడు ఈ లోతైన వివరణ విన్న తర్వాత, జగత్తు మూలకారణం గురించి మరింత స్పష్టత కోరుకున్నాడు.

“మహర్షీ! ఈ జగత్తుకు కారణమే లేదని ఎలా నిశ్చయిస్తున్నారో చెప్పండి?” అని రాముడు అడిగాడు.

వసిష్ఠుడు ఈ ప్రశ్నకు అత్యంత సునిశితమైన తర్కంతో సమాధానం చెప్పాడు. “‘ఈ జగత్తుకు బ్రహ్మమే కారణం’ అని అంటామనుకో – పృథివి మొదలైన జడవస్తువులకు జడమైనదే కారణం కావాలి కానీ, శుద్ధ-చైతన్య స్వరూపమైన ‘బ్రహ్మము’ ఎట్లా కారణమౌతుంది?” అని వసిష్ఠుడు అడిగాడు.

ఆయన ఎండ-నీడ ఉపమానంతో ఈ తర్కాన్ని మరింత సూటిగా చెప్పాడు – “‘ఎండ’ అనగా ప్రకాశం… ‘నీడ’ అనగా ప్రకాశ రాహిత్యం. సూర్యకాంతికి ఏదైనా అడ్డు వచ్చినప్పుడు ఏర్పడే దానినే ‘నీడ’ అని అంటున్నాం. కానీ ‘నీడ అనుదానికి కారణం ఎండయే’ అని అనలేము కదా! బ్రహ్మము జడము కాదు కదా! ఎండ అనేది నీడకు ఎలా కారణమౌతుంది?” అని వసిష్ఠుడు వివరించాడు.

అఖండము, చైతన్యవంతము, సూక్ష్మాతిసూక్ష్మము, నిర్వికారము, అనిర్వచనీయము అయినటి బ్రహ్మము ఈ జగత్తును నిర్మించుటకు కారణమెలా అవుతుంది? బ్రహ్మము కాకుండా వేరే ఏదీ ఈ జగత్తుకు కారణంగా లభించలేదు. అందుచేత ‘ఈ జగత్తుకు కారణం లేదు’ అని గ్రహించబడుతోందని వసిష్ఠుడు నిర్ధారించాడు. కారణము లేని చోట కార్యము ఎలా సిద్ధించగలుగుతుంది?

వసిష్ఠ మహర్షి: బ్రహ్మము కాకుండా వేరే ఏదీ ఈ జగత్తుకు కారణంగా లభించలేదు. అందుచేత ఈ జగత్తుకు కారణం లేదు అని గ్రహించబడుతోంది. కారణము లేని చోట కార్యము ఎలా సిద్ధించగలుగుతుంది?

అజ్ఞానమే అభాసకు కారణం – జగత్తు ఎలా గ్రహించాలి

సభ ఒక నిశ్శబ్ద ఆశ్చర్యంతో నిండింది. వసిష్ఠుడు కొద్దిసేపు మౌనం వహించి, ఆపై తానే ఈ జగత్తును ఎలా గ్రహించాలో చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

“ఇక మేము ఈ జగత్తును ఎట్లు గ్రహిస్తున్నామో చెప్పుతాను, విను” అని వసిష్ఠుడు అన్నాడు.

ఆదికారణమైన ఆ బ్రహ్మవస్తువే విశ్వముగా గోచరిస్తోంది. ఈ అభాసుకు (ప్రతిబింబత్వం, లేనిది వాస్తవంలా తోచుట) కారణం అజ్ఞానమేనని వసిష్ఠుడు స్పష్టం చేశాడు. బ్రహ్మవస్తువు నిర్వికారమైనది కాబట్టి ‘బ్రహ్మము విశ్వమును సృష్టిస్తోంది’ అనే మాట సరికాదు.

అతి సూక్ష్మమైన స్వస్వరూప స్వభావములను జీవుడు మరచి ఉన్న సమయంలోనే ఈ ‘జగత్తు’ అనబడే అనుభవం వాస్తవంలా గోచరిస్తోందని వసిష్ఠుడు వివరించాడు.

స్వప్నంలో మేడ, జాగృతిలో నగరం – రెండూ కల్పనలే

వసిష్ఠుడు ఇప్పుడు స్వప్న-జాగృత అనుభవాల పోలికను తీసుకొచ్చాడు, ఈ మొత్తం బోధను ఒక చివరి స్పష్టతతో ముగించడానికి.

“కాబట్టి రాఘవా! ఈ జగద్దృశ్యమంతా స్వప్నమునందు కనిపించే వస్తుజాలము వంటిదే అని గ్రహించు. స్వప్నంలో ఒక పెద్ద మేడ కనిపిస్తున్నప్పటికీ – అది వాస్తవమా? స్వకీయమైన కల్పనయే స్వప్న సమయంలో అట్టు ప్రాప్తిస్తోంది కదా!” అని వసిష్ఠుడు అన్నాడు.

అదేవిధంగా బ్రహ్మములోనూ ‘జగత్తు’ అనబడు వస్తువు లేకపోయినప్పటికీ, దీని వలన ఘనీభూతమైన అనుభవమువలె భావనా చమత్కారంతో కూడుకొని అజ్ఞానులకు గోచరిస్తుంది. అనగా జ్ఞానులకు మాత్రం ఇది నిస్సందేహంగా, సుస్పష్టంగా తెలియవస్తుందని వసిష్ఠుడు చెప్పాడు.

ఈ ‘జగత్తు’ అనబడునదంతా పరమాత్మయందు ఎల్లప్పుడూ నిలిచియున్నది – ఒకప్పుడు ఉదయించి, మరొకప్పుడు అస్తమించడం లేదు. నీరు ద్రవభావమును, ప్రకాశం కాంతి ఆకారమును దాల్చియే ఉంటున్నాయి కదా – వాయు మరొకటి లేనిదే ఉండదు కదా! బ్రహ్మము కూడా జగదాకారమును వహించియే ఉంటోంది.

వసిష్ఠ మహర్షి: ఈ జగద్దృశ్యమంతా స్వప్నమునందు కనిపించే వస్తుజాలము వంటిదే అని గ్రహించు, రాఘవా!

గంధర్వ నగరం, స్వప్నద్రష్ట చైతన్యం – ఆత్మయే బ్రహ్మము

వసిష్ఠుడు తన బోధను ముగింపు దశకు తీసుకొచ్చాడు. ఆయన స్వరంలో ఒక చివరి నిర్ధారణ ధ్వనించింది.

“ఒకానొక గంధర్వ నగరం ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో చెప్పు? ఆ స్వప్నద్రష్ట యొక్క చైతన్యమే అంతరమున అట్టి నగరమును కల్పించుకుని, తానే ఆ ‘కల్పన’ అయి, ఆపై తననుతానే అట్టు దర్శించుచున్నదని మనం ఒప్పుకోక తప్పదు” అని వసిష్ఠుడు చెప్పాడు.

“అదే విధంగా ఈ జగత్తు యొక్క విషయం కూడా! స్వీయ ఆత్మయే బ్రహ్మమైయుండి, బ్రహ్మమునందు జగదాకారముగా కల్పనామాత్రంగా అభాసిస్తోంది” అని వసిష్ఠుడు తన బోధను ముగించాడు.

వసిష్ఠ మహర్షి: స్వీయ ఆత్మయే బ్రహ్మమైయుండి, బ్రహ్మమునందు జగదాకారముగా కల్పనామాత్రంగా అభాసిస్తోంది.

వసిష్ఠుడు చెప్పిన మూడు కల్పనా ఉపమానాలు – వాటి అర్థం

ఉపమానం	అర్థం చేసుకోవాల్సిన సత్యం
గొడ్రాలి రెండో కొడుకు / ఆకాశపు వనము	ఏది ఎప్పుడూ జన్మించలేదో దానికి ఉత్పత్తి, స్థితి, నాశనం అనే ప్రశ్నలే వర్తించవు
బంగారు గాజులు / ఆకాశంలో ఆకాశం	జగత్తుకు బ్రహ్మము కంటే వేరైన స్వతంత్ర రూపం లేదు, రెండూ ఒకటే
ఎండమావిలో నీరు / మెల్లకన్ను చంద్రుడు	దృష్టి దోషం వల్ల కనిపించేది వాస్తవం కాదు, దృష్టి శుద్ధి అయితే అదే మాయమవుతుంది
స్వప్నంలోని మేడ / గంధర్వ నగరం	ద్రష్ట చైతన్యమే కల్పనగా మారి, తానే దానిని దర్శిస్తోంది – జగత్తు కూడా అంతే

ఆధ్యాత్మిక అంతరార్థం

ఈ అధ్యాయం లోతుగా చెప్పే సత్యం ఏమిటంటే – మనం అనుభవించే ప్రతి దృశ్యం, ప్రతి సంఘటన, కాలంతో ముడిపడిన ప్రతి భావన కూడా ఒక కల్పన మాత్రమే. అది ఉన్నదా లేదా అనే ప్రశ్నకు జవాబు వెతకడం కంటే, అది ఎందుకు అలా అనిపిస్తోందో గ్రహించడమే జ్ఞానం.

వసిష్ఠుడు ఇచ్చిన ప్రతి ఉపమానం ఒక్కటే విషయాన్ని వేర్వేరు కోణాల నుంచి చూపిస్తుంది – జగత్తుకు స్వతంత్రమైన ఉనికి లేదు, అది బ్రహ్మము మీద ఆధారపడిన ఒక అభాసం మాత్రమే. ఇది కేవలం తాత్విక చర్చ కాదు, ఇది జీవితంలో భయం, దుఃఖం, బంధం ఎందుకు కలుగుతున్నాయో వివరించే మూలసూత్రం.

ఈ అధ్యాయం సారాంశం

శ్రీరాముడు జగత్తు ప్రళయకాలంలో ఎక్కడికి పోతుందని అడుగుతాడు. వసిష్ఠుడు గొడ్రాలి కొడుకు, ఆకాశపు వనము ఉపమానాలతో జగత్తుకు ఉత్పత్తి-నాశనాలు లేవని చెబుతాడు. కల్పన ఉన్నప్పుడే జగత్తు ఉంటుందని, బంగారు గాజుల్లా జగత్తుకు బ్రహ్మము కంటే వేరైన రూపం లేదని వివరిస్తాడు. ఎండమావి నీరు, స్వప్నంలో మేడ ఉపమానాలతో దృష్టి శుద్ధి అయితే జగత్తు అభావమే సిద్ధిస్తుందని చెబుతాడు. బ్రహ్మము జడము కాదు కనుక జగత్తుకు కారణం కూడా లేదని తర్కంతో నిరూపిస్తాడు. చివరగా అజ్ఞానమే ఈ అభాసకు కారణమని, ఆత్మయే బ్రహ్మమై, జగదాకారంగా కల్పనామాత్రంగా అభాసిస్తోందని నిర్ధారిస్తాడు.

గ్రంథ గమనికలు

• ప్రధాన సందేశం: జగత్తు అనేది బ్రహ్మము మీద ఆధారపడిన ఒక కల్పన మాత్రమే, దానికి స్వతంత్రమైన ఉత్పత్తి, స్థితి, నాశనం లేవు.
• తాత్విక బోధ: అజ్ఞానమే జగత్తు అభాసకు కారణం. బ్రహ్మము నిర్వికారం, జడం కాదు కనుక అది జగత్తుకు జడకారణం కాలేదు. ఆత్మయే బ్రహ్మమై, తానే జగదాకారంగా తననుతానే దర్శిస్తోంది.
• తర్వాతి అధ్యాయంతో సంబంధం: జగత్తు ఒక భ్రమ అని తెలిసినా, ఆ దృశ్యభ్రమ నుంచి పూర్తిగా తొలగిపోవడం ఎలా అనే ప్రశ్నతో తర్వాతి అధ్యాయం మొదలవుతుంది.

కల్పన ఉన్నప్పుడు జగత్తు ఉంది, లేనప్పుడు లేదు.

దృష్టిని శుద్ధి చేసుకుంటే అక్కడ ఏమాత్రం జలం లేదు, తరంగాలు లేవు అని నీకే తెలుస్తుంది.

కారణము లేని చోట కార్యము ఎలా సిద్ధించగలుగుతుంది?

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

వసిష్ఠుడి ప్రకారం జగత్తు ఎందుకు అభావం?

జగత్తు అనేది గొడ్రాలి కొడుకు, ఆకాశపు వనము వంటి కల్పన మాత్రమే కనుక దానికి స్వతంత్రమైన ఉత్పత్తి, అస్తిత్వం లేదా వినాశనం లేవని వసిష్ఠుడు చెబుతాడు. కల్పన ఉన్నప్పుడు మాత్రమే జగత్తు ఉంది, కల్పన తొలగితే జగత్తు కూడా లేదు.

బ్రహ్మము జగత్తుకు కారణం ఎందుకు కాదు?

బ్రహ్మము శుద్ధ చైతన్య స్వరూపం, నిర్వికారం, అఖండం. జడవస్తువులకు జడమైనదే కారణం కావాలి కానీ చైతన్య స్వరూపమైన బ్రహ్మము జడమైన జగత్తుకు కారణమెలా అవుతుందని వసిష్ఠుడు తర్కబద్ధంగా చూపిస్తాడు.

వంధ్యాపుత్రుడికి జగత్తుకు పోలిక ఏమిటి?

గొడ్రాలి కొడుకు ఎప్పుడూ జన్మించలేదు కనుక అతనికి ఉత్పత్తి-నాశనం అనే ప్రశ్నలు వర్తించవు. అదే విధంగా జగత్తు కూడా వాస్తవానికి ఎప్పుడూ ఉత్పన్నం కాలేదు కనుక దానికీ ఉత్పత్తి-నాశనాలు లేవు అని వసిష్ఠుడు పోల్చి చూపిస్తాడు.

ఎండమావిలో నీరు ఉపమానం ఏం చెబుతుంది?

దూరం నుంచి ఎండమావిలో నీరు కనిపించినా, దగ్గరగా వెళ్లి పరిశీలిస్తే అక్కడ నీరు లేదని తెలుస్తుంది. అదే విధంగా జగత్తు కూడా అజ్ఞాన దృష్టికి నిజంలా కనిపిస్తుంది, దృష్టి శుద్ధి చేసుకుంటే దాని అభావం స్పష్టమవుతుందని వసిష్ఠుడు వివరిస్తాడు.

సృష్టి-ప్రళయం అనే మాటలకు అసలు అర్థం ఏమిటి?

ద్రష్ట దృష్టిలో ‘జగత్తు’ అనే భావం ఉత్పన్నమవడాన్ని ‘సృష్టి’ అని, ఆ భావం లయించిపోవడాన్ని ‘ప్రళయం’ అని శాస్త్రాలు పేరుపెట్టాయి. ఇది వాస్తవ పదార్థపరమైన ఉత్పత్తి-నాశనం కాదని వసిష్ఠుడు స్పష్టం చేస్తాడు.

జగత్తు అభావం అని తెలిస్తే మనుషులకు ఉపయోగం ఏమిటి?

జగత్తుపై బలమైన నిజత్వ భావన వల్లే భయం, దుఃఖం, బంధం కలుగుతాయి. దాని అభావ స్వభావాన్ని గ్రహిస్తే మనసు ప్రశాంతతను పొందుతుందని, బంధరాహిత్యం సాధ్యమవుతుందని వసిష్ఠుడు సూచిస్తాడు.

ముగింపు

ఈ జగత్తు అనేది ఒక కల్పన మాత్రమేనని, దీనికి స్వతంత్రమైన ఉత్పత్తి కానీ, నాశనం కానీ లేవని వసిష్ఠుడు స్పష్టం చేశాడు. ఆత్మయే బ్రహ్మమై, తానే జగదాకారంగా తననుతానే దర్శిస్తోందని ఈ బోధ ముగించింది. అయితే ఇంతటి స్పష్టంగా కనిపించే ఈ దృశ్యభ్రమ నుంచి పూర్తిగా ఎలా విముక్తి పొందాలి? ఆ దృశ్యబుద్ధి తొలగిపోవడానికి మార్గం ఏమిటి? ఈ ప్రశ్నకు జవాబు కోసం తర్వాతి ఎపిసోడ్‌లో వసిష్ఠుడు ఇచ్చే బోధను తెలుసుకుందాం.

---

A. Ravinder — దశాబ్దాల గ్రంథ అధ్యయనం, ప్రచురిత తెలుగు రచయిత, దశాబ్ద పుణ్యక్షేత్ర యాత్రానుభవం.
ఈ అధ్యాయం మూల గ్రంథ ఆధారంగా RamthaMedia ఆధునిక తెలుగు సాహిత్య అనుసరణ.
మూలం: ఉత్పత్తి ప్రకరణం • జగత్తు అనగా ఏమిటి? • అధ్యాయం 16