స్త్రీ, పురుష శరీరాలపై మనిషికి ఉండే సహజమైన వ్యామోహాన్ని, ఆ సౌందర్యం వెనుక ఉన్న అశాశ్వత సత్యాన్ని యోగ వాసిష్ఠంలో శ్రీరాముడు అత్యంత వివేకంతో వివరించాడు. రక్తమాంసాలతో కూడిన ఈ దేహంపై భ్రాంతిని వీడి, శాశ్వతమైన ఆత్మజ్ఞానం వైపు పయనించాలని ఆయన వశిష్ఠునితో పలికాడు.
పరిచయం
సంసార చక్రంలో మనిషిని అతి బలంగా బంధించేది శారీరక ఆకర్షణ. పైకి కనిపించే అందం వెనుక ఉన్న అసలైన సత్యాన్ని గ్రహించలేక, మానవుడు క్షణికమైన సుఖాల కోసం తన శాశ్వతమైన శాంతిని కోల్పోతున్నాడు. యోగ వాసిష్ఠంలోని వైరాగ్య ప్రకరణంలో, స్త్రీ-పురుషుల మధ్య ఉండే శారీరక వ్యామోహం ఎంత నిస్సారమైనదో శ్రీరాముడు వశిష్ఠ మహామునికి అత్యంత తార్కికంగా, తాత్వికంగా వివరించిన అద్భుతమైన ఘట్టం ఇది. ఈ సంవాదం దేహం పట్ల ఉన్న భ్రాంతిని తొలగించి, వివేకాన్ని మేల్కొల్పుతుంది.
శరీరమనే మాయాజాలం
శ్రీరాముడు వశిష్ఠునితో ఇట్లు పలికాడు.
“మహామునీ! ఈ లోకంలో మానవులు కామాన్ని, శారీరక వ్యామోహాన్ని అత్యంత గొప్ప విషయంగా భావించి ఎందుకు ఇంతగా భ్రమపడుతున్నారో నాకు అర్థం కావడం లేదు. నిజానికి ఈ దేహం రక్తమాంసాలు, ఎముకలు, నరాల కలయిక మాత్రమే. ఇందులో అబ్బురపడే శోభ ఏముంది? ఈ క్షణభంగురమైన దేహాలపై మోజు పడి, మనుషులు తమ అమూల్యమైన జన్మలను ఎందుకు బూడిదపాలు చేసుకుంటున్నారు?”
మనిషి పైకి కనిపించే కేశాలు, చర్మం, కన్నుల వంటి బాహ్య అవయవాలను విడివిడిగా పరిశీలిస్తే అందులో ఆకర్షణీయమైనది ఏదీ లేదని రాముడు విశ్లేషించాడు. కేవలం పంచభూతాలతో నిర్మితమైన ఈ శరీరాల పట్ల వ్యామోహం పెంచుకుని, మానవుడు తన సహజమైన వివేకాన్ని మరుగున పరుచుకుంటున్నాడని ఆవేదన వ్యక్తం చేశాడు.
శ్మశానంలో ముగిసే అలంకరణలు
ఈనాడు రంగురంగుల వస్త్రాలతో, సుగంధ లేపనాలతో, ముత్యాల హారాలతో మురిసిపోతూ తైతక్కలాడే ఈ దేహాలు భవిష్యత్తులో ఏమవుతాయో రాముడు కళ్లకు కట్టినట్లు వివరించాడు. రేపో మాపో ఈ సుందరమైన శరీరాలు శ్మశానంలో పడి నక్కలకు, కుక్కలకు ఆహారంగానో, లేదా కట్టెల మీద కాలి బూడిదగానో మారక తప్పదు. ఒకప్పుడు అత్యంత ఆప్యాయంగా లాలించబడిన సుందర దేహాలు సైతం మట్టిలో కలిసిపోక తప్పదని, ఈ సత్యం గ్రహించిన వారు భ్రాంతికి లోనుగారని ఆయన స్పష్టం చేశాడు.
మద్యం ఏ విధంగానైతే మనిషి మతిని పోగొట్టి వికారాన్ని కలిగిస్తుందో, ఈ కామం కూడా జీవుణ్ణి అలాగే వివశుణ్ణి చేస్తోందని, అడవి జంతువుల అంగాలకు, మనుషుల అంగాలకు వాస్తవానికి పెద్ద భేదం లేదని రామచంద్రుడు తార్కికంగా ప్రశ్నించాడు.
కవుల వర్ణనలు – మనిషి పతనానికి మార్గాలు
సామాన్య జనుల వ్యామోహాన్ని శృంగార కవులు తమ కవిత్వంతో మరింత పెంచుతున్నారని రాముడు విమర్శించాడు. “చీకటి లాంటి కురులు, చంద్రబింబం లాంటి ముఖం, కలువల్లాంటి కళ్ళు” అంటూ వారు చేసే అతిశయోక్తి వర్ణనలు, ప్రజ్వరిల్లుతున్న నరకాగ్నికి కట్టెపుల్లల్లా పనిచేస్తున్నాయని హెచ్చరించాడు. ఈ కల్పిత వర్ణనల వలలో పడి విలాసాలకు బానిసలైన జనులు, ధర్మ మార్గం నుండి విచలితులై తమ విలువైన జన్మను వృథా చేసుకుంటున్నారు.
కోరికల వలలో చిక్కుకున్న పక్షి
సంసారము అనే నీటిగుంటలో గల చిత్తము అనే బురదలో సంచరిస్తున్న జీవులు, కామము అనే ప్రవాహం చేత ఆకర్షించబడి సర్వస్వాన్ని బలిచేసుకుంటున్నారు.
ఎలుగుబంటి పుట్టలోని పామును తన శ్వాసతో ఆకర్షించి భక్షించినట్లుగానే, శారీరక ఆకర్షణలు మాయమాటలతో, తళుకుబెళుకులతో మనుషులను ఆకర్షించి వారి శక్తియుక్తులను, మానమర్యాదలను హరించివేస్తున్నాయని రాముడు వివరించాడు. కిరాతకుని వలలో చిక్కుకున్న పక్షిలాగా జీవుడు ఈ ఆకర్షణలో బందీ అయి విలవిలలాడుతున్నాడు. ఏనుగును కట్టడి చేసే స్తంభంలాగా, ఈ కామం జీవుడికి ఒక పెద్ద గుదిబండగా మారిపోయిందని ఆయన ఆవేదన చెందాడు.
వైరాగ్యమే విముక్తికి మార్గం
“అందుచేత, ఓ మునీశ్వరా! ఈ బాహ్య ఆకర్షణలే సర్వ దోషాలకు, బంధాలకు మూలకారణమని నేను స్పష్టంగా గ్రహించాను. జరామరణాల పట్ల నాకు కలిగిన భీతి, ఈ చంచలమైన సాంగత్యాల పట్ల తీవ్రమైన అరుచిని కలిగించింది. నా దేహం మీదనే నాకు ఆసక్తి లేనప్పుడు, ఇక నాది అనుకునే ఇతర వస్తువుల మీద కోరిక ఎలా ఉంటుంది? ఈ మనస్సును తుచ్ఛమైన బాహ్య వస్తువుల వైపు వెళ్లనీయకుండా, శాశ్వతమైన స్వస్వరూప జ్ఞానం వైపు మాత్రమే మళ్లించాలని నేను గట్టిగా నిశ్చయించుకున్నాను.”
ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టి
బాహ్య సౌందర్యం అనేది కేవలం మానసిక భ్రమ మాత్రమేనని ఈ అధ్యాయం మనకు బోధిస్తుంది. మనిషి తన దేహాన్ని దేహాభిమానంతో కాకుండా, జ్ఞాన దృష్టితో విశ్లేషించినప్పుడు అందులోని అశాశ్వతత్వం అవగతమవుతుంది. శారీరక సుఖాలపై ఆశను వదులుకున్నప్పుడే అహంకారం, మమకారం నశించి ఆత్మసాక్షాత్కారానికి మార్గం సుగమమవుతుందని శ్రీరాముని ఈ వైరాగ్య బోధ సారాంశం.
అధ్యాయ సారాంశం
స్త్రీ, పురుష శరీరాలపై మనిషికి గల సహజమైన వ్యామోహం పట్ల శ్రీరాముడు తీవ్రమైన వైరాగ్యాన్ని ప్రదర్శించాడు. చర్మం, ఎముకలు, రక్తమాంసాలతో కూడిన ఈ దేహం అందమైనదన్న భ్రమను విడనాడాలని బోధించాడు. బాహ్య అలంకరణలతో మెరిసే శరీరాలు చివరకు శ్మశానంలో బూడిద కాక తప్పదని గుర్తుచేశాడు. శృంగార కవుల వర్ణనల వలయంలో పడి వివేకాన్ని కోల్పోవద్దని హెచ్చరించాడు. శారీరక ఆకర్షణలే మనిషిని సంసార బంధంలోకి నెట్టి, నాశనం చేస్తాయని స్పష్టం చేస్తూ, ఈ మాయను ఛేదించి తన మనస్సును శాశ్వతమైన ఆత్మజ్ఞానం వైపు మళ్లించుకోవాలని రాముడు వశిష్ఠునితో నిశ్చయపూర్వకంగా పలికాడు.
గ్రంథ సూచికలు
- ముఖ్య సందేశం – శారీరక సౌందర్యం పట్ల భ్రాంతిని వీడి, అంతర్గత సత్యాన్ని శోధించడం.
- తాత్విక బోధ – దేహము అశాశ్వతము మరియు నశ్వరము, ఆత్మ మాత్రమే నిత్య సత్యము.
- ఆచరణాత్మక ప్రతిబింబం – బాహ్య రూపం కంటే మనిషిలోని గుణం మరియు శాశ్వతమైన వివేకం పట్ల దృష్టి సారించడం.
- తరువాతి అధ్యాయంతో అనుసంధానం – ఇంద్రియ సుఖాల పట్ల పూర్తి వైరాగ్యం సాధించిన రాముని మనస్సు, ఇక ఉన్నతమైన బ్రహ్మజ్ఞానాన్వేషణకు సిద్ధమగుట.
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
- యోగ వాసిష్ఠంలో రాముడు శరీరాన్ని ఏ విధంగా విశ్లేషించాడు? శరీరాన్ని కేవలం రక్తం, మాంసం, ఎముకల సముదాయంగా రాముడు విశ్లేషించాడు. విడివిడిగా చూస్తే ఏ అవయవంలోనూ నిజమైన అందం లేదని, అదంతా ఒక మాయ అని స్పష్టం చేశాడు.
- శృంగార కవుల వర్ణనలను రాముడు ఎందుకు తప్పుబట్టాడు? కవులు దేహాన్ని చంద్రుడు, కలువలు వంటి ప్రకృతి అందాలతో పోలుస్తూ లేని సౌందర్యాన్ని ఆరోపిస్తారని, దానివల్ల సామాన్యులు మరింతగా వ్యామోహంలో పడి వివేకాన్ని కోల్పోతారని రాముడు ఆక్షేపించాడు.
- ఈ సంవాదంలో కామాన్ని దేనితో పోల్చారు? కామాన్ని మనిషి మతిని పోగొట్టే మద్యంతోను, సర్వస్వాన్ని లాగేసుకునే సుడిగుండంతోను, పక్షిని బంధించే కిరాతకుని వలతోను పోల్చారు.
- రాముడు చివరికి తీసుకున్న నిర్ణయం ఏమిటి? క్షణభంగురమైన దేహ సుఖాలపై విరక్తి చెంది, మనస్సును పూర్తిగా శాశ్వతమైన ఆత్మజ్ఞానం, స్వస్వరూప శోధన వైపు మాత్రమే వినియోగించాలని రాముడు దృఢంగా నిర్ణయించుకున్నాడు.
ముగింపు
బాహ్య సౌందర్యం అనే ఎండమావి వెంట పరుగులెత్తే ఆధునిక మానవుడికి శ్రీరాముని ఈ వైరాగ్య సందేశం ఒక కనువిప్పు. దేహం పట్ల మోహాన్ని వదిలిన నాడే అసలైన స్వేచ్ఛ ఆరంభమవుతుంది. ఈ తాత్విక చింతన పాఠకుని మనస్సులో అనవసరమైన అలజడులను చల్లార్చి, శాశ్వతమైన ప్రశాంతత వైపు అడుగులు వేయిస్తుంది.
